Η μετεξέλιξη της Πριμαντόνας: ο Καρχαρίας

Ο Καρχαρίας, αντίθετα με το τι πιστεύουν πολλοί, δεν τρώει ανθρώπους. Πρόκειται περί παρεξήγησης.

Ο Καρχαρίας είναι ιδιέταιρα πρωτόγονο ζώο. Υπάρχει εδώ και εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια, σε αντίθεση με τον άνθρωπο που υπάρχει μόνο εδώ και τρία εκατομμύρια χρόνια. Το πεπτικό του σύστημα δεν είναι ιδιέταιρα αναπτυγμένο, ούτε ο μεταβολισμός του ιδιέταιρα αποτελεσματικός. Επίσης το αναπνευστικό του σύστημα είναι απλούστατο και πρωτόγονο. Για να μην πεθάνει από έλλειψη οξυγόνου πρέπει να κολυμπά συνέχεια με το στόμα ανοιχτό για να περνά νερό από τα βράγχια του. Ούτε τα αισθητήρια του - εκτός από την οσμή, ιδιαίτερα ευαίσθητη στο αίμα - διακρίνονται από ευαισθησία και ακρίβεια. Στο κορμί του έχει αισθητήρια πολύ ευαίσθητα σε κραδασμούς που μεταφέρει το νερό, αλλά δεν του λεν και πολλά για την πηγή τους.

Συνεπώς ο καρχαρίας χρειάζεται μεγάλες ποσότητες συμπυκνωμένης ενέργειας από την τροφή του. Η αγαπημένη του λεία είναι μια ωραία, λιπαρή φώκια, από την οποία θα πάρει την μέγιστη ενέργεια για την ελάχιστη προσπάθεια. Και εδώ ξεκινούν οι παρεξηγήσεις, διότι με τα πρωτόγονα του αισθητήρια ο καρχαρίας εύκολα μπορεί να αντιληφθεί τον άνθρωπο σαν φώκια ή άλλο παρόμοιο κήτος. Ειδικά αν τυχαίνει να είναι πολύ πεινασμένος.

Εκεί που κολυμπάς αμέριμνος, λοιπόν, σε παίρνει λοιπόν ένας πεινασμένος καρχαρίας για φώκια και κάνει να σε φάει. Παίρνει την πρώτη μπουκιά, και διαπιστώνει ότι, δυστυχώς για του λόγου του, δεν είσαι μια λιπαρή φώκια, αλλά άλλο θηλαστικό, κοκκαλιάρικο και με σκληρό κρέας. Απογοητευμένος εξαφανίζεται, σε αναζήτηση άλλης λείας πιο εύπεπτης. Δυστυχώς για του λόγου σου, με την πρώτη μπουκιά που πήρε για να απογοητευτεί, εσένα σου έχουν φύγει κανα-δυό πόδια ή χέρια, αν όχι το κεφάλι, και πας από αιμορραγία εντελώς άδικα από παρεξήγηση.

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την Πριμαντόνα;

Η Πριμαντόνα, για την οποία έχουμε μιλήσει εκτενώς σε άλλο ποστ, με την πάροδο του χρόνου, μετεξελίσσεται σε Καρχαρία.

Αφού έπαιξε όλα τα παιχνίδια που την έπαιρνε να παίξει, με την πάροδο του χρόνου συνειδητοποιά έντρομη ότι, σε πρώτο λόγο, έχουν βγεί στο παζάρι καινούριες Πριμαντόνες, που έχουν το πλεονέκτημα της φρεσκάδας, και σε δεύτερο λόγο, οι άντρες τους οποίους κάποτε εκμεταλλευόταν και κορόϊδευε, έχουν είτε βρεί μια μακροχρόνια σχέση (συνήθως τους έχει φάει κάποιος άλλος καρχαρίας, δηλαδή) είτε απογοητευτεί εντελώς και αποσυρθεί από το no-win παιχνίδι, είτε έχουν μεταναστεύσει. Σε τρίτο λόγο, συνειδητοποιά πως το βιολογικό ρολόϊ κτυπά...

Από τη μια μέρα στην άλλη λοιπόν η Πριμαντόνα μετατρέπεται σε πεινασμένο Καρχαρία. Οτιδήποτε έχει περίπου το μέγεθος της φώκιας, και κινείται με τρόπο που μπορεί να θυμίσει φώκια στις περιοχές που συνήθως υπάρχουν φώκιες, κινδυνεύει να γίνει αντικείμενο της γευσιγνωστικής προσοχής του Καρχαρία.

Το παρήγορο είναι ότι, αν με την δοκιμή αντιληφθεί ότι είσαι άνθρωπος και όχι φώκια, θα εξαφανιστεί με μεγάλη ταχύτητα και, αντίθετα με τον θαλάσσιο Καρχαρία, θα σου έχει πάρει, ίσως, ένα μεγάλο κομμάτι από την ψυχή, αλλά όχι το πόδι ή το χέρι.

Το τρομακτικό είναι ότι, αν ο Καρχαρίας αποφασίσει ότι είσαι μια ωραία, λιπαρή φώκια, ότι πρέπει για μεζέ, εύκολα μπορεί να υπνωτιστείς και ενώ σε κατασπαράζει ο Καρχαρίας να νομίζεις πως έχεις ερωτική σχέση με γυναίκα.

Πως να γλιτώσεις λοιπόν;

Μην κυκλοφοράς με ακριβά αυτοκίνητα και ρούχα. Μην αφήνεις να φανεί πως έχεις πρόσβαση σε χρήμα, κοινωνικές διασυνδέσεις, αξιώματα και τιμές, έστω και αν έχεις, και προς θεού μην προσποιείσαι πως έχεις ενώ δεν έχεις. Όλα αυτά σε κάνουν να προσομοιάζεις σε φώκια και προσελκύουν τους Καρχαρίες.

Αν υποψιάζεσαι πως έχεις να κάνεις με Καρχαρία, δείξε ανθρώπινα χαρακτηριστικά: δείξε πως εκτιμάς και έχεις ανάγκη τον έρωτα, την αγάπη και την συντροφιά. Δείξε πως δεν πιστεύεις πως ένας άντρας χρειάζεται να αποκτήσει χρήμα, κοινωνικές διασυνδέσεις, αξιώματα και τιμές για να μοιραστεί αυτά τα τόσο ανθρώπινα με μια γυναίκα. Ο Καρχαρίας θα σε εγκαταλείψει πάραυτα προς αναζήτηση φώκιας και θα γλιτώσεις.

Μην ανησυχείς για το κομμάτι της ψυχής σου που πήρε ο Καρχαρίας μαζί του. Σε αντίθεση με το πόδι ή το χέρι, η ψυχή αναπληρώνεται. Ειδικά όταν αντιληφθείς ότι μέσα στον έρωτα σου πήρες τον Καρχαρία για γυναίκα - και ακόμα περισσότερο όταν δεις τον Καρχαρία να έχει, επιτέλους, εντοπίσει μια φώκια και να την κατασπαράζει με ενθουσιασμό.

Η ψυχή σου θα επουλωθεί, και με το καινούριο της κομμάτι θα γίνει δυνατότερη και πιο ξεκάθαρη από πρίν.

Μη φοβάσαι λοιπόν τους Καρχαρίες. Κάνουν καλό.

Επήρε μας στο μαϊττάππι ο Αλμοδοβάρ

Όσοι ενδιαφέρεστε να δείτε την τελευταία ταινία Volver (Επιστροφή) του Αλμοδοβάρ, τζιαι είστε ο τύπος που νευριάζει αν του αποκαλύψουν έστω μέρος της πλοκής πριν δει το έργο, δικαιούστε να σταματήσετε να δκιαβάζετε δαμαί. Βέβαια, εν εκατάλαβα ποττέ μου τούτη την στάση. Αν το έργο εν καλό ευχαρίστως ξαναθωρείς το - γνωρίζοντας την υπόθεση - ενώ αν είναι τέλλεια μπακατέλα, εννά γίνει καλλύττερο επειδή εν ξέρεις την υπόθεση;

Αν δεν το είδετε, πηαίννετε να το δείτε διότι είναι ταινία καλογυρισμένη, η ηθοποιία καλή, το σενάριο καλοστημένο, τζιαι η Penelope Cruz είναι τακκάρα.

Επίσης, το σενάριο είναι γεμάτο τόση αντι-αρσενική προπαγάνδα, που επιβάλλεται σε οποιοδήποτε συνειδητοποιημένο άτομο να δει την ταινία. Είναι μια ρατσιστική ψυχρολουσία, γεμάτη αντι-αρσενικό μένος τζιαι απαξίωση για τους άντρες. Είναι ένα γερό εγερτήριο σάλπισμα, πέρκιμου ξυπνήσουμε επιτέλους τζιαι δούμε που μας εκαταντήσαν.

Φανταστείτε τωρά αγαπητοί μου να βκεί ένας σκηνοθέτης - σεναριογράφος τζιαι να γυρίσει ταινία με κεντρικούς χαρακτήρες τρείς άντρες, πατέρα, γιό τζιαι παππού, τζιαι την εξής κεντρική πλοκή: Ο γιός σκοτώνει την γυναίκα του τζύρη του (σκοτώνει την μητριά του, δηλαδή, αλλά κατά τον ουσιώδη χρόνο που την εσκότωσε ενόμιζε πως ήταν μάνα του - σιείρου σιειρόττερα) διότι αποπειράθηκε να τον κακοποιήσει. Ο πατέρας καλύβκει το γιό του θάβκοντας την γυναίκα του τζιαι εξαφανίζοντας ούλλα τα τεκμήρια, τζιαι αποκαλύπτει του πως εν ήταν η μάνα του τζιαι άρα να μεν την λυπάται τόσο. Στην πορεία αποκαλύπτεται πως, κάποια χρόνια πρίν, τζιαι ο παππούς εκαθάρισε την γιαγιά, διότι όχι μόνο εκακοποιούσε τον γιό του - τον πατέρα του πρώτου φονιά - αλλά έκαμε την τζιαι τσακωτή με ένα συγχωρκανό του.

Τζιαι στό τέλος, ούλλα καλά, εζήσαν τζείνοι καλά τζι' ευτυχισμένα, δίχως γεναίτζες. Τι να τες κάμουν εξ' άλλου, αφού εκτός που μαλακισμένες κακοποιές, αιμομίκτριες μοιχαλίδες, είναι τζιαι άχρηστες, ανίκανες τζιαι ο νους τους εν μόνιμα στο σεξ - μια ιδεολογία που επαναλαμβάνεται συνεχώς καθ' όλη τη διάρκεια της ταινίας, όπου δεν παρουσιάζεται ούτε μια φορά ένας χαρακτήρας θηλυκού γένους με οποιοδήποτε συμπαθητικό χαρακτηριστικό. Καλά τες εξιφορτωθήκαν τζιαι τζείνες που είχαν. Στο κάτω κάτω την μαλακισμένη μητριά του μιτσή εθάψαν την στον αγαπημένο της τόπο για πίκνικ, να ξεκουράζεται τζιαμαί στην αιωνιότητα. Είναι τζιαι χάρη που της εκάμαν που την απαλλάξαν που την άχρηστη ύπαρξη της τζιαι εθάψαν την κάτω που τα δεντρούδκια δίπλα στο ρυάκι, τζιαι κάθε τόσο παν ούλλοι μαζί τζιαμαί για πίκνικ να της κάμουν παρέα.

Μπορείτε αγαπητοί μου σίουρα να φανταστείτε τι θα εγίνετουν. Ακόμα τζιαι να εμπορούσε να γυριστεί τέτοια ταινία, πράγμα εξαιρετικά απίθανο - που θα έβρισκε χρηματοδότηση τέτοιο έργο - το τι θα έσουρναν του δημιουργού εν θα το εσηκώνναν έξι άμαξες. Τι μισογύνη θα τον εβκάλλαν, τι φαλλοκράτη, τι βιαιομανή τζιαι δεν θα εσυμμαζεύκετουν. Μπορεί να εκαρτερούσαν να γινεί τζιαι κανένα παρόμοιο έγκλημα στην πραγματικότητα, τζιαι να του την σύρουν για ηθική αυτουργία στο φόνο κάποιας δύστυχης.

Τέτοια ταινία, συνεπώς, μάλλον αποκλείεται να γυριστεί. Τζιαι πολλά σωστά δεν γυρίζεται.

Η ίδια ταινία, όμως, με τα φύλα αντεστραμμένα, εγυρίστηκε. Είναι το Volver του Αλμοδοβάρ. Μια δεκατετράχρονη, που νομίζει πως ο πατριός της είναι ο πατέρας της, σκοτώνει τον ενώ τζείνος αποπειράται να την κακοποιήσει. Η μάνα της εξαφανίζει το πτώμα τζιαι τα στοιχεία τζιαι καλύπτει την κόρη της πλήρως. Αποκαλύπτει της μάλιστα ότι ο πεθαμένος εν ήταν ο πατέρας της, άρα εν είναι πατροκτόνα τζιαι να μεν πολλο-χολοσκά. Στην πορεία ανακαλύπτουμε πως τζιαι η μάνα εκακοποιήθηκε που τον πατέρα της, τον οποίο τελικά εκαθάρισε η δική της μάνα - η γιαγιά - όταν, μετά που το ανακάλυψε, έκαμε τον τζιόλας τσακωτό με μια χωρκανή της. Τζιαι τέλος καλό, ούλλα καλά. Τρεις γενεές γεναίτζες, δκυό φόνισσες - αλλά αφού δκυό γενεές άντρες ήταν ούλλοι μαλάκες, καλά να τους κάμουν. Η μαλακεία (στην κυριολεξία και μεταφορικά) είναι μόνο ένα από τα μικρότερα ελαττώματα των ανδρών, όπως αυτά παρουσιάζονται στην ταινία. Ο μόνος αρσενικός χαρακτήρας με μια έστω μικρή αρετή είναι ένας κομπάρσος κιθαρίστας του φλαμένκο, που... ξέρει να παίζει καλή κιθάρα φλαμένκο.

Ξυπνάτε ρε, επήραν μας στο μαϊττάππι. Ακόμα λλίο τζιαι εννα πρέπει να απολογούμαστε για το φύλο μας, διότι κάποιοι μαλάκες κακοποιούν τες κόρες τους, θετές η βιολογικές, ή/και απατούν τες γεναίτζες τους. Βέβαια υπάρχουν μαλάκες άφθονοι, όπως και μαλακισμένες, δόξα τω Θεώ. Η μαλακεία - κυριολεκτικά και μεταφορικά - δεν σπανίζει, ούτε αποτελεί προνόμιο καμμιάς πληθυσμιακής ομάδας. Αλλά ούτε δικαιολογείται η εξύμνηση του φόνου ως λύση για την μαλακεία, ούτε δικαιολογείται με κανένα τρόπο τέτοια απαξίωση για όλους τους άντρες. Έλεος πιον.

Επήρε μας που μας επήρε στο μαϊττάπι, ρεζιλεύκει μας τζι' όλας ο Αλμοδοβάρ. Αλλά πρώτα πρώτα ρεζιλεύκει τον εαυτό του, σαν άντρα τζιαι σαν καλλιτέχνη. Κρίμα στην τέχνη του. Τι ανάγκη έσιει να απολογείται για το φύλο του, τζιαι ταυτόχρονα να ηδονίζεται με την συνεχή παραπομπή στην ιδέα της γυναίκας σαν Μαντόνα/πόρνη, της γυναίκας σαν είδωλο επί βάθρου προς λατρείαν (πόσο, μα πόσο τετριμμένο σύμπλεγμα Θεέ μου, ξεπέραστο πιον ρε κουμπάρε να πνάσεις τζι' εσού τζι' εμείς), με τούτο τον αξιοθρήνητο τρόπο, μόνο ο ίδιος το ξέρει.

Στο μεταξύ, πηαίννετε να δείτε την ταινία, τζιαι κάμετε μια άσκηση κρίσεως με το να προσπαθήσετε να φανταστείτε την ίδια πλοκή με τα φύλα αντεστραμμένα. Το κατάντημα μιας κοινωνίας όπου είναι τζιαι εντάξει τζιαι διασκεδαστικό, χα χα, να παρουσιάζεις τους άντρες γενικά περίπου σαν παράσιτα που μόνο εξάλειψη τους πρέπει, πρέπει να σας κλονίσει. Αν δεν κλονιστείτε, είστε άξιοι, άντρες τζιαι γυναίκες, του κρανίου τόπου, του ναρκοπέδιου, του πεδίου μάχης που έγινε σήμερα το κοινωνικό τοπίο, ειδικά όσο αφορά τις σχέσεις μεταξύ των φύλων.

Προστασία Προσωπικών Δεδομένων - Cyprus Style

'Ωρες - ώρες αρέσκει μου να το παίζω αντιεξουσιαστικός, επαναστάτης και τα λοιπά. Στραβάρα μου, μέσα σε τούτο τον τόπο. Έννεν τυχαία που με λαλούν στραβόξυλο. Αλλά τέλος πάντων.

Οπότε με το που άκουσα πως η Αρχιεπισκοπή Κύπρου εζήτησε που το κράτος τους εκλογικούς καταλόγους, ολόϊσια έστησα φτί να δώ τι ήταν να γίνει. Ήταν δυνατό το Κράτος να δεχτεί να δώσει τα ονόματα τζιαι τες διευθύνσεις ούλλων των ψηφοφόρων στην Αρχιεπισκοπή;

Τελικά, ήρτε η Επίτροπος Προσωπικών Δεδομένων τζιαι έδωσε τη λύση. Να αφαιρεθούν που τους καταλόγους τα ονόματα των μη Ορθόδοξων Χριστανών, μετά να αφαιρεθούν τα ονόματα όσων δεν επιθυμούν να δοθούν τα στοιχεία τους, τζιαι μετά να δοθούν οι κατάλογοι με τους ψηφοφόρους στην Αρχιεπισκοπή.

Τζιαι αποφασίστηκε όποιος δεν θέλει να δοθούν τα στοιχεία του, να πάει στην Επαρχιακή Διοίκηση, να υπογράψει δήλωση πως δεν θέλει να δοθούν τα στοιχεία του, τζιαι να αφαιρεθεί το όνομα του που τους καταλόγους.

Ολόχαρος επήα τζι' έκαμα τη δήλωση.

Τζείνες τες μέρες, άνοιξε μου κουβέντα μια φίλη μου, στο στύλ «με ποιό δικαίωμα να δώκει η κυβέρνηση το όνομα μου στους παπάδες για τες εκλογές, εμένα εν με ενδιαφέρει καθόλου» κ.λπ.

«Κανένα πρόβλημα», λαλώ της, «μπορείς να πάεις στην επαρχιακή διοίκηση τζιαι να κάμεις δήλωση...»

Ολόχαρη επήε τζιαι τζείνη να κάμει δήλωση.

Λλίες μέρες μετά, εκατάλαβα ακριβώς τι έκαμα...

Αφού εζητήσαν που όσους δεν θέλουν να δοθούν τα στοιχεία τους να κάμουν δήλωση, με τούτο τον τρόπο εκαταρτίστηκε κατάλογος με όσους δεν ήθελαν να κάμουν δήλωση. Τζιαι τούτος ο κατάλογος εύκολα διαρρέει... Ενώ πραγματική προστασία των δεδομένων θα υπήρχε μόνο αν εζητούσαν που όσους ήθελαν να δοθούν τα στοιχεία τους να κάμουν δήλωση.

Ου δκιάολε (μετά συγχωρήσεως, Δέσποτα). Έκαμα περίτου αντιεξουσιαστική πράξη απ' ότι αρχικά εσκόπευα. Αρχικά, απλώς ήθελα να αποποιηθώ οποιαδήποτε σχέση με τες Αρχιεπισκοπικές Εκλογές. Τωρά, αποποιήθηκα οποιαδήποτε σχέση με τες Αρχιεπισκοπικές Εκλογές - τζιαι εκοινοποίησα το τζιαι στις δομές εξουσίας της Εκκλησίας.

Ήρτε μου λλίο ξαφνικό, αλλά εσκέφτηκα πως εν καλλύττερα μου που το εσκέφτηκα μετά. Αν το εσκέφτουμουν πρίν, μπορεί να έμπαινα στον πειρασμό να πράξω αντίθετα με τα πιστεύω μου, να παίξω πελλόν, να συμβιβαστώ, να κρύψω ως παρατζεί, να πουλήσω τα πιστεύω μου για να έχω την κκελλέ μου ήσυχη. Εν το έκαμα, έμεινα πιστός στα ιδανικά μου. Έτσι, την μαλακείαν ιδεολογίαν ποιούμενος, επαρηγορήθηκα.

Εχτές, μέρα των εκλογών, εξαναβρέθηκα με την φίλη μου. Ήβρα την να φύρνεται που τα γέλια.

Κάποιος στενός συγγενής της υποστηρίζει σθεναρά συγκεκριμένο υποψήφιο για τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο τζιαι δουλεύκει για την εκλογή του. Είσιε την πιάσει τηλέφωνο λοιπόν την προηγούμενη των εκλογών, για να την πείσει να πάει να ψηφίσει. Τζιαι τζείνη είπε του ότι αδυνατούσε, διότι έκαμε δήλωση να μεν δοθούν τα στοιχεία της...

«Εν σου πιστεύκω, εννά τσιακκάρω» είπε της ο συγγενής της. Τζιαι την άλλη μέρα, εξανάπιασε την τηλέφωνο τζιαι εκατέβασε της τον εξάψαλμο ότι εντρόπιασε την οικογένεια. «Είκοσι ονόματα πα' σ' τζείντην λίστα, μέσα τζιαι το δικό σου, τζιαι τζείνου του στραβόξυλου του παρέα σου! Έκαμες μας ρεζίλι...». Κάπου τζιαμαί, αμέσως μετά το δεύτερο τηλεφώνημα, ήβρα την να φύρνεται που τα γέλια.

Προστασία προσωπικών δεδομένων, Cyprus style.

Το Φαινόμενο της Πριμαντόνας τζιαι η μνήμη του κινητού

Πριν λλίες εφτομάδες ήμουν παραλία με κάτι φίλους - ψιλογνωστούς μάλλον, που εν είχα ξανακάμει πολλή παρέα μαζί τους. Κάτι παιδκιά που οι περισσόττεροι εν περίπου μια δεκαετία μιτσόττεροι μου.

Όσο περνούν τα χρόνια ούλλο τζιαι πιο μιτσόττερους μου γνωρίζω, όπως είναι φυσικό. Όσο περνά ο τζιαιρός, τόσο περισσόττερα πλάσματα μιτσόττερα μου γεννιούνται. Είναι σκέττη στατιστική. Όσο περνά ο τζιαιρός, τόσοι περισσόττεροι φίλοι τζιαι γνωστοί μου μπαίνουν στην διαδικασία Σοβαρής Σχέσης - Αρραβώνα - Γάμου, με τις γνωστές συνέπειες στις κοινωνικές τους συναναστροφές με εργένηδες. Για όσους λίγους δεν γνωρίζουν, οι συμμετέχοντες στην διαδικασία σταδιακά κατατάσσουν τους εργένηδες φίλους τους - ειδικά όσους δεν δείχνουν σημεία επικείμενης αλλαγής του εργενικού καθεστώτος, και ειδικότερα όσους πλησιάζουν ή έχουν ξεπεράσει το sell by date - στην κατηγορία του αγαπητού μεν, ανεπιθύμητου δε: αν με βρούν κατά τύχη στο δρόμο, σιαιρετούν με φιλικά, ρωτούν με ενδιαφέρον για την υγεία μου, την ευημερία μου και λοιπά, τζιαι εισηγούνται «να τηλεφωνηθούμε σιόρ να βρεθούμε, εν τζιαιρός», αλλά ξέρω ότι εν το εννοούν, τζιαι ξέρουν ότι το ξέρω, τζιαι είμαστε ούλλοι αρκετά ενήλικες να μεν το πάρουμε προσωπικά. Εν σοβαρά πλάσματα πιον, με πεθθερικά, κοπελλούδκια τζιαι σσιύλλους, τζιαι τα σαββατοκυρίακα τους είναι ρεζερβέ για σοβαρές δραστηριότητες: γάμους, βαφτίσια, μνημόσυνα, κηδείες.

Άρα αν γυρέφκω παρέα να πάω παραλία, ας πούμε, οι πιθανότητες είναι πως μάλλον εννά βρεθώ με πλάσματα περίπου μια δεκαετία μιτσόττερα μου. Όπως έγινε πριν λλίες εφτομάδες. Μια χαρά επέρασα με τα παιδκιά. Αλλά δυστυχώς το πράμα επήε στραβά. Επάτησα την πόμπα, την νάρκη την αντιαρματική. Ten years after, που λαλούμε, έππεσα θύμα του Φαινόμενου της Πριμαντόνας.

Η πρώτη μου οδυνηρή επαφή με το Φαινόμενο της Πριμαντόνας ήταν μετά την επιστροφή μου που τες σπουδές. Οι περισσόττεποι γνωστοί ελείπαν ή (που τότε) εμπαίναν, με την επιστροφή στην Κύπρο, στη διαδικασία Σοβαρή Σχέση - Αρραβώνας - Γάμος, οπότε για να μεν παραλύσω κοινωνικά ήταν ανάγκη να μπαίνω συνέχεια σε νέες παρέες. Σε οποιαδήποτε καινούρια παρέα μπεις, η Πριμαντόνα - στον κόσμο της, είναι όντως η πριμαντόνα, η αδιαμφισβήτητη πρωταγωνίστρια - αναλαμβάνει αμέσως δράση. Μοναδικός της σκοπός, η συντήρηση του στάτους της Πριμαντόνας, με ένα σύστημα τόσο απλό όσο και αποτελεσματικό.

Μόλις εμφανιστεί στην παρέα ένας καινούριος άντρας, η Πριμαντόνα φρονίζει να στήσει ένα σενάριο σε στύλ «εκόλλησε μου αλλά ετάϊσα του την του μ****α». Ούλλα έχουν να κάμουν με τον έλεγχο, κυρίως των άλλων θηλυκών της παρέας. Μουντάρει τζείνη πρώτη, τζιαι ύστερα βαφτίζει τον άτυχο νεοφερμένο απορριπτέο, άμπα τζιαι καταφέρει τίποτε καμμιά που τες άλλες. Επίσης, στέλλει τζιαι το ανάλογο μήνυμα - «Είμαι επιθυμητή, είμαι παίχτρια, ότι θέλω κάμνω, πρόσεχε» σε κάποιον άλλο αρσενικό ο οποίος την ενδιαφέρει. Αν ο νεοφερμένος έσιει τα μμάδκια του ανοιχτά, φαίνεται ποιος ένι ο άλλος.

Τότε, όντας νεαρός και άπειρος, έππεφτα στην παγίδα τους: αφού με ενθάρρυνε να δείξω ενδιαφέρον, επίστευκα ότι εμπορούσε πράγματι να ενδιαφέρεται για περεταίρω γνωριμία και ό,τι ήθελε προκύψει. Αναπολώντας την τόση μου αφέλεια τζιαι αθωότητα έχω ανάμεικτα συναισθήματα για τον εικοσιεξάχρονο μου εαυτό: συμπόνοια, κατανόηση, αλλά τζιαι αγανάχτηση. Πόσο τζοιμισμένος - ή ζαλισμένος του π****ου μάλλον - έπρεπε να ήμουν για να την φάω επανειλημμένα (τουλάχιστον τρεις φορές) που το ίδιο σύστημα; Τέλος πάντων, με τες τρεις φορές που την έφαα (μια φορά εν ατύχημα, δκυό εν σύμπτωση, τρεις εν σίουρα εχθροπραξία, είπε τζιαι ο Πάττον) τζιαι με άλλες που παρ' ολίγο να την φάω αλλά εγλίτωσα, έμαθα πιον τζιαι απόφευγα το Φαινόμενο της Πριμαντόνας. Ενόμιζα.

Δεν ελοάρκασα την εξέλιξη δυστυχώς. Η Νέα Βελτιωμένη Πριμαντόνα είναι πολλά πιο επικίνδυνη. Οι παλιές, όπως τες αθθυμούμαι τότε που ήμουν κοσιέξι χρονών τζιαι τζείνες όϊ πολλά παρκάτου, επαίζαν το βάμπ, γκόμενες, πριμαντόνες τέλος πάντων. Η καινούρια, τωρά που εγώ είμαι τριανταεφτά - τζιαι εφρόντισα να καταστεί σαφές νωρίς, δια να μην παρεξηγούμεθα - τζιαι τζείνη αρκετά παρκάτου, έπαιξε το φιλική, μη απειλητική, ακόμα τζιαι τρωτή, άμπα τζιαι ψυλλιαστώ. Η καρτάνα. Αν μου την έππεφτε στο φλερταρίστικο τζιαι στο γκομενιλέ, σιγά που εν θα έπαιρνα χαπάρι τι εγίνετουν.

Το μεγάλο λάθος ήταν που της εζήτησα το τηλέφωνο της. Το ακόμα μεγαλλύττερο ήταν που το εχρησιμοποίησα. Λλίες εφτομάδες μετά, ένα Σάββατο που έθελα να πάω παραλία, το παιδί που ήταν το contact μου με την παρέα εν απαντούσε το τηλέφωνο του. Τζιαι είπα, για να πιάσω σύνδεση, να την πιάσω τζείνη. Στραβάρα μου.

Απάντησε το τηλέφωνο σάννα τζιαι ήταν το εκατοστό τηλεφώνημα που κάποιον που την παρενοχλεί τηλεφωνικά τους τελευταίους δκυο μήνες, τζιαι είπε μου άψε-σβύσε πως τελειώνει η παταρία του κινητού, τζιαι πως την Κυριακή ήταν να μείνει Λευκωσία τζιαι εν θα επήαιννε παραλία. Επέταξε μου τζιαι την κλασσική τσιόφτα «εν να σε πιάσω τηλέφωνο αύριο». Εννά κρατώ την αναπνοή μου, έπρεπε να της πώ. Εν εχρειάστηκα περισσόττερα που δέκα δευτερόλεπτα να καταλάβω πως είχα να κάμω με Νέα Βελτιωμένη έκδοση του Φαινόμενου της Πριμαντόνας. Με το που ετέλειωσε το τηλεφώνημα, ολόϊσια άνοιξα την μνήμη του κινητού τζιαι ετράβησα του αριθμού της ένα delete δι' άπαν ενδεχόμενο, που λαλούμε. Άμπα τζιαι πιάσω την κατά λάθος τζιαι βάλει την αστυνομία πάνω μου πως την παρενοχλώ.

Την άλλη μέρα - Κυριακή - το πρωΐ, πιάννει με τηλέφωνο το παιδί που ήταν το connection μου με την παρέα τζιαι διά μου συντεταγμένες για την παραλία. Με το που φτάνω επί τόπου, διαπιστώνω παρούσα την Πριμαντόνα - τζείνην ολάν, που ήταν να με πιάσει τηλέφωνο, τζείνην που εν ήταν να είναι στην παραλία την Κυριακή. Σιαιρετώ την με την άφιξη μου βέβαια, έντζιαι είμαι τέλλεια γάδαρος, αλλά που τζιαμαί τζιαι τζιεί, η οποιαδήποτε επαφή αποκλείεται εκ των προτέρων. Προτιμώ να δηλώσω εθελοντής για δεύτερη θητεία στην Εθνική Φρουρά παρά να ξανακουβεντιάσω με άτομο που αποδεδειγμένα, δίχως καλά-καλά να με ξέρει, ετάραξε με που τα ψέματα, με σκοπούς σίουρα όϊ τους καλλύττερους για το άτομο μου. Εσυγχάρηκα τζιαι τον εαυτό μου για τον αποτελεσματικό τρόπο που εχειρίστηκα το θέμα. Δυστυχώς όμως, τέτοιας Ύβρεως - να νομίζω, μίσιη μου, πως εχειρίστηκα αποτελεσματικά το Φαινόμενο της Πριμαντόνας - η Νέμεσις έπετο αναπόφευκτα.

Την άλλη μέρα - Δευτέρα - στην δουλειά, έθελα να πιάσω μια φίλη μου τηλέφωνο που το κινητό μου. Χτυπώ της μια φορά τηλέφωνο, εν απαντά. Χτυπώ της δεύτερη, εν απαντά πάλαι. Τζιαμαί που εσκέφτουμουν να στείλω κανένα SMS, έρκεται μου εμένα SMS «θα σε πάρω σε λίγο» που τον αριθμό που έπιασα. Ξύνω την κκελλέ μου, διότι η φίλη μου εν ξένη τζιαι σίουρα εν γράφει ελληνικά. 'Ωσπου με τρόμο αντιλαμβάνουμαι πως έκαμα λάθος με την μνήμη του κινητού, τζιαι αντί να πιάσω τηλέφωνο την φίλη μου, έπιασα την Πριμαντόνα - λάθος που οφειλόταν τουλάχιστο μερικά στο delete που ετράβησα την προ-προηγούμενη μέρα, που μου αποστέρησε την προειδοποίηση πως ο αριθμός που έβκαλα που τους κληθέντες ήταν ο δικός της. Ου δκιάολε. Ίνταλως τα σάζουμε τωρά; Με περεταίρω τρόμο συνειδητοποιώ μια άλλη διαφορά που τες άλλες πριμαντόνες πριν μια δεκαετία plus. Τότε τα κινητά όσο τζιαι εβκήκαν, τζιαι εν είσηε πολλύς κόσμος. Τωρά, με τα κινητά τζιαι τες λαωμένες τες μνήμες τους, οι Πριμαντόνες έχουν τζιαι στοιχεία: «Έτα μάνα μου, εν τρία τηλεφωνήματα που μου έκαμε ο παλαβός, μάχουμαι να του δείξω πως εν μ' ενδιαφέρει αλλά τζείνος ατού...» Ου δκιάολε.

Άψε-σβήσε συντάσσω ένα μήνυμα για να περιορίσω τες συνέπειες, που λαλούμε. Εξηγώ πως έκαμα λάθος, τζιαι απολογούμαι. Ούλλα τζιαι ούλλα, εν επερίμενα την απάντηση που επήρα: «Κανένα πρόβλημα, θα σε πάρω έτσι και αλλιώς». Εν την κανεί ο απροσδόκητος θρίαμβος που της επρόσφερε η απροσεξία μου με την σύγχρονη τεχνολογία, έννα περιπαίξει τζι' όλας γ****ο...

Εννοείται ότι επέρασε πάνω που εφτομάδα τζιαι έννα πιάσει τηλέφωνο ακόμα. Απλώς το παραθέτω προς εξάλειψη αμφιβολιών που λαλούμε. Έχω παραπάνω πιθανότητα να πιάσω τηλεφώνημα που τον Πάπα της Ρώμης παρά που λλόου της. Ξέρω το, ξέρει το πως το ξέρω, αλλά δυστυχώς πιθανότατα τωρά έσιει την εντύπωση πως με κόφτει τζιόλας. Ακόμα σιοιρόττερο δυστύχημα είναι πως έσιει τα τηλεφωνήματα στοιχείο, τζιαι σίουρα εδολοφόνησε την προσωπικότητα μου πλήρως μέσα σε τζείνη την παρέα. «Εν λαλεί να παραιτήσει ο μ*****ς, εν αντρέπεται τόσων χρονών άθρωπος...»

Μάλλον εκάηκα εντελώς σε τζείνη την παρέα, τζιαι ο μόνος δρόμος που παραμένει είναι η πλήρης υποχώρηση. Εν πειράζει παιδκιά, εχάρηκα που σας εγνώρισα. C' est la guerre...

Κυπραίοι Μοτορτζήδες - Μέρος Πρώτο

Οι κατηγορίες των Κυπραίων Μοτορτζήδων:

1. Οι Νορμάλ

Αρέσκει τους η μοτόρα, χρησιμοποιούν την καθημερινά για δουλειά τζιαι για διασκέδαση, τζιαι δκιαλέουν μοντέλλο του τύπου ή της σειράς που τους αρέσκει κατάλληλο για τες συνθήκες της Κύπρου τζιαι τες προσωπικές τους συνθήκες. Εν θα δεις νορμάλ μοτορτζή μικρόσωμο, για παράδειγμα, με Royal Star ή καμμιά Harley των τετρακόσιων κιλών. Οι νορμάλ γιαπωνεζο-στρητάδες πιάννουν CBR600 αντί Hayabusa, οι νορμάλ Ντουκατίστες Multistrada ή Monster αντί 999R, οι νορμάλ κρουζεράδες δεν βαστούν την πιο πασιά Harley που υπάρχει και ούτω καθεξής. Τζιαι αν έσιει ο νορμάλ μοτορτζής ένα extreme μοντέλο, εν φάση που περνά, τζιαι παραδέχεται το τζιαι ο ίδιος: «Ξέρω το ότι εν πελλάρες που μάχουμαι με την Hayabusa (ή R1 ή Fat Boy ή άλλο extreme κατασκεύασμα) αλλά είχα την καημό, έπιασα την, τζιαι άμα μου περάσει εν να την πουλήσω». Κατ' ακρίβεια, ο νορμάλ μοτορτζής ξέρει ότι τέλεια τζιαι σωστή μοτόρα για ούλλες τες δουλειές, ούλλα τα γούστα τζιαι ούλλους τους ανθρώπους δεν υπάρχει, άρα αναγνωρίζει πως η επιλογή του της εποχής δεν είναι το Άλφα τζιαι το Ωμέγα του μοτοσυκλεττισμού αλλά ακριβώς τούτο - η μοτόρα που εδκιάλεξε να έσιει τούτη την εποχή.

Τον νορμάλ μοτορτζή εν τον θωρείς όϊ μόνο διότι είναι σπάνιος, αλλά τζιαι διότι δεν τραβά την προσοχή. Αν τύχει να προσέξεις πως κάποιος τύπος δεν βαστά υπερβολικά πελλό μοντέλο μοτόρας, δεν φορεί εφαρμοστά αεροδυναμικά δερμάτινα τζιαι κράνος της πίστας, ή το άλλο extreme - φανέλλα τελαντωτή τζιαι φλιφλό, ή ούλλα τα προϊόντα της σειράς Harley Davidson (πέτσινο σακάκι, μπότες, T-shirt, κολώνια, γυαλιά, σώβρακο ούλλα Harley Davidson) τζιαι γενικά δεν είναι πα' στη στράτα για να πουλά image, τότε πιθανόν να έσιεις να κάμεις με ένα νορμάλ μοτορτζή. Καταλάβεται επίσης που τον τρόπο που κινείται πα' στη στράτα: ούτε αργά για να τον θωρούν, ούτε σαν να βουρά να πάρει την πόστα, αλλά αποφασιστικά τζιαι μετρημένα. Ξέρει ότι η κίνηση εν τον σταματά άρα όυτε βιάζεται, ούτε έσιει να αποδείξει τίποτε κανενού.

2. Οι Κλασσικοί

Περίπου όπως τους Νορμάλ, αλλά έχουν ψώνιο με τες κλασσικές μοτόρες (άλλως, ταλαπάγκες του '21). Αντίθετα με τους κλασσικούς αυτοκινητιστές, που όντως έχουν επιχειρήματα σοβαρά όταν λεν πως τα παλιά καλά μοντέλα αυτοκινήτου είχαν σοβαρά πλεονεκτήματα που δεν διατίθενται πλέον στα καινούρια αυτοκίνητα (όσο αφορά τα καθαρά αυτοκινητιστικά τους χαρακτηριστικά, εξηγούμαι, όχι όσο αφορά τις... οικιακές ανέσεις, όπου τα μοντέρνα υπερτερούν ασύγκριτα) , οι κλασσικοί μοτοσικλεττιστές γνωρίζουν καλά ότι οι παλιές μοτόρες δεν έχουν κανένα απολύτως πλεονέκτημα σε σχέση με τες καινούριες. Άρα κανένας τους δεν πιστεύει ότι η πανάρχαια Ariel ή η BSA ή η Triumph του (στην Κύπρο οι μοτόρες τύπου ταλαπάγκα του '21 είναι κατά συντριπτική πλειοψηφία Αγγλικής προέλευσης) είναι το Α και το Ω του μοτοσυκλεττισμού. Η αντίληψη αυτή επιβάλλει μια ταπεινότητα και καλλιεργεί μια μετριοφροσύνη.

Συγκριτικά με τις καινούριες μοτόρες, οι παλιές χαρακτηρίζονται από έλλειψη επιτάχυνσης, φρένων, κρατήματος, συμπεριφοράς και όποιου άλλου στοιχείου ενεργητικής ασφάλειας. Η συνειδητοποίηση του γεγονότος αυτού, εκτός που την καλλιέργεια της προαναφερθείσας ταπεινότητας τζιαι μετριοφροσύνης, καλλιεργεί τζιαι μια αίσθηση της ασφαλούς οδήγησης. Πότε ήταν η πιο πρόσφατη φορά που ακούσατε για ατύχημα μοτοσυκλεττιστή με Vincent; Σε αυτό συντείνει τζιαι το γεγονός ότι ο κος. Vincent ανάλωσε πολύ περισσότερο χρόνο τζιαι αγάπη πάνω στην (γυαλλιστή) ταλαπάγκα του '21 απ' ότι ο κος. CBR στην ρουκέττα του. Καθώς επίσης τζιαι το γεγονός ότι ο κος. Vincent θα φάει τη ζωή του να ξαναβρεί εξαρτήματα αν την στραβώσει, ενώ ο κος. CBR απλώς θα πάει στους κους. Demstar τζιαι θα τους κουμπήσει τες λίρες (αν φυσικά επιζήσει).

Τον κλασσικό μοτορτζή σπάνια τον βλέπεις πάνω στην στράτα, διότι για τις καθημερινές του διακινήσεις βκάλλει την νορμάλ μοτόρα τζιαι υιοθετά την άλλη του προσωπικότητα, του νορμάλ. Πιο πιθανό είναι να τον δείς σε μεγάλες ομάδες με πολλούς άλλους κλασσικούς, σε ομαδικές εκδρομές, φιλανθρωπικές εκδηλώσεις και λοιπά, με τες ταλαπάγκες τους γυαλλισμένες τέλεια. Αλλά σίουρα δεν θα τον δείς να κάμνει πελλάρες.


3. Οι Βετεράνοι

Κάτι μεταξύ Κλασσικού τζιαι Νορμάλ. Κατ´ ακρίβεια, βαστά νορμάλ μοτόρα που την έπιασε τζινούρκα ή σχεδόν τζινούρκα (τον τζιαιρό που μόνο νορμάλ μοτόρες εφκαίνναν), αλλά επεράσαν τόσα πολλά χρόνια που η μοτόρα του θεωρείται πιον κλασσική. Ο ίδιος βέβαια εν επήρε ακόμα χαπάρι, ειδικά αν βαστά Honda CB, Suzuki GS, BMW R ή παρόμοια, διότι ενώ εν τριάντα χρονών μοτόρες, είναι περίπου ο ορισμός του νορμάλ, κυκλοφορούν πολλές ακόμα, τζιαι σε αντίθεση με τες «αυστηρά» κλασσικές εγγλέζικες ταλαπάγκες του '21, εκατασκευαστήκαν που εργοστάσια που υπάρχουν ακόμα τζιαι που οι αντιπρόσωποι στην Κύπρο μπορούν να σε εξυπηρετήσουν με εξαρτήματα τζιαι service, τζιαι είναι τζιαι αξιόπιστες. Άρα δεν χρεάζεται να μπείς στο ψώνιο της κλασσικής μοτόρας για να την συντηράς, είναι απλώς μια παλιά, καλή, νορμάλ μοτόρα. Τζιαι αν έσιει πολλά χρόνια που την βαστάς, είσαι ένας βετεράνος μοτορτζής.

Ο Βετεράνος ξεχωρίζει εύκολα πάνω στη στράτα, διότι βαστά παλιά μοτόρα που δεν γυαλλίζει άρα ξεχωρίζει που τον Κλασικό. Στην οδική του συμπεριφορά είναι παρόμοιος με τον Νορμάλ. Αλλά αν τον κόψεις σε ανοιχτό δρόμο μόνο του, όπου να μπορεί να ανοίξει ταχύτητα κάτω από ασφαλείς συνθήκες, τζιαι δεν υπάρχει κοντά καμμιά μοντέρνα γαπωνεζο-ρουκέττα ή καμμιά Ducati να τον κάμει ρεζίλι, μεν εκπλαγείς να τον δείς να θυμίζει στον εαυτό του ότι η Z900 είναι ακόμα - τριανταπέντε χρόνια μετά - γρηγορότερη από σχεδόν οποιοδήποτε αυτοκίνητο, τζιαι ότι κάποτε, μαζί της, ήταν ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς της ταχύτητας ανάμεσα σε τετράτροχα και δίτροχα...


4. Οι Πελλο-Στρηττάδες

Ο Πελλο-στρηττάς κρατά μοτόρα στρήτ, συνήθως γιαπωνέζικη. Στον δρόμο ξεχωρίζει που - τι άλλο - την πελλάρα. Δεν μιλούμε για μοτοσυκλεττιστή αλλά για μελλοντική στατιστική δυστυχημάτων. Είναι ο «άτυχος νέος» που ακούουμε στο ράδιο ή την τηλεόραση. Οι περιστάσεις, όμως, που τον κάνουν αντικείμενο για τις ειδήσεις δεν έχουν καμμιά σχέση με την τύχη του αλλά κάθε σχέση με την πελλάρα του. Διότι για να «απωλέσει τον έλεγχο της μοτοσυκλέττας και να εισέλθεις στο αντίθετο ρεύμα του οδοστρώματος / να εξέλθεις του οδοστρώματος / να συγκρουστείς με πάσσαλο» κ.λπ. με μια μοντέρνα στρήτ μοτοσυκλέτα, ο «άτυχος νέος» ξεπέρασε κατά πολύ τα περιθώρια ενεργητικής ασφάλειας που παρέχουν οι καλύτερες μοντέρνες αναρτήσεις, φρένα και ελαστικά. Άρα είναι πελλός, όχι άτυχος τζιαι ότι πάθει εν που την τζιεφαλή του, την οποία παρεμπιπτόντως συνήθως παραλείπει να προστατέψει με κράνος.

Σκεφτείτε τωρά ένα τύπο να κάμνει σούζες με μια GSXR με τα fairings βκαρμένα, με κοντό παντελόνι, φανέλλα ξιμάσκαλη τζιαι φλιφλό (για κράνος μεν αρωτάτε), τζιαι πέτε μου αν την φάει χαμαί τζιαι φήκει τες μισές του πέτσες πάστην άσφαλτο (αν όϊ τζιαι την μισή του φάτσα) αν θα εν άτυχος ή τυχερός, αφού εν το λλιόττερο που μπορεί να πάθει. Τούτος είναι η περίπτωση του naked πελλο-στρηττά.

Αλλά ο naked πελλο-στρηττάς δεν είναι η μόνη περίπτωση. Με το να βάλεις leathers τζιαι κράνος τζιαι να μεν βκάλλεις τα fairings που πάστη μοτόρα δεν σημαίνει πως βάλλεις τζιαι νου. Διότι άμα πάεις 200 - 220 - 240 χιλιόμετρα τζιαι περίτου πάνω στους κυπριακούς αυτοκινητόδρομους με τους τζοιμισμένους κυπραίους αυτοκινητιστές, τζιαι πογυρίζεις τους εν λόγω τζοιμισμένους που δεξιά τζιαι που αριστερά τζιαι όποθθεν ιφτάσεις, όσα leathers τζιαι κράνη τζιαι να φορείς πάλαι πελλός είσαι τζιαι πάλαι μια μέρα εννά σε βαφτίσουν «άτυχο νέο».